Asielbezoekers geven hun mening...

 

25.10.12

Ik kan maar één ding toevoegen.. doe zo verder.. Ik was ontzettend tevreden qua informatie, hulp en onthaal mbt het uitkiezen van mijn nieuwe huisgenoot.. zowel de dames van het asiel in Aarschot, als Inge Pauwels hebben de nodige informatie verstrekt en de nodige tijd uitgetrokken bij het maken van zo'n moeilijke keuze.. zoveel prachthonden.. welke moet je dan nemen?
Uiteindelijk bleven er na hun raad en een try-out wandeling 2 kandidaten over: nl Angel, Amm staf van 3 jaar en Arka een kruising met ofwel Cane Corso of Mastiff.. M'n liefde en compassie voor dieren heeft uiteindelijk de bovenhand gekregen: Het werd nl Angel, een prachthond die maar niet kon geplaatst worden doordat ze agressief is tov alle andere dieren.. honden, katten enz... en die nav die agressie zou moeten inslapen.. schrijnend !Vermits ik een omheinde tuin heb, en geen andere huisdieren meer.. leek het me de meest logische beslissing. Angel is nu hier bij me sinds gisterenavond.. en het lijkt of ze hier al jaren woont... Ze is ontzettend gehoorzaam en aanhankelijk... daarstraks nog heeft ze zich in alle mogelijke bochten gewrongen en allerhande manoeuvres uitgehaald om toch maar op mn schoot te kunnen zitten.. en uiteindelijk is het de hartendief ook gelukt. We zijn vanmiddag op bezoek geweest bij een familielid die helaas geen hondenliefhebber is.. maar met haar lieve blik en haar kunstje van onmiddellijk een pootje gaan te geven.. smolt ook dit familielid.. ze heeft er dus nog een supporter bij !
Angel houdt van spelletjes, vooral apporteren vindt ze geweldig en ze doet het zeer goed,.. brengt heel braaf haar speeltje terug in mijn handen, lost het onmiddellijk op commando..een voorbeeldhond in feite. Ook op andere vlakken is ze zeer volgzaam, ze luistert naar de basiscommando's, is zindelijk en heel netjes in huis.. blijft mooi op haar kussen terwijl ik eet.. bijt niks kapot.. ze houdt zich in feite alleen maar met haar speeltjes en haar baasje bezig.
Vanmiddag ben ik dan voor de eerste maal alleen met haar een wandeling gaan maken hier in de buurt... waar praktisch iedereen een hond heeft, dus een grote test voor haar.. ze reageert inderdaad op de aanwezigheid van andere honden.. ze steigert wat en blaft, maar echte agressie heb ik niet gezien. Ik ben ervan overtuigd dat met de nodige aandacht en geduld, ze ook deze struikelblok zal overwinnen. Ze is heel intelligent en leergierig en ik denk éénmaal ze beseft dat ze nu een echte vaste thuis heeft met een baasje die naast haar staat, dat dit probleem misschien niet volledig zal verdwijnen, maar toch heel zeker afzwakken.
Het is de 6de hond die ik in huis haal, en het is tevens de 4de die niet werd aangekocht via een fokker, maar via politie of asiel hier bij me terecht komt.. Het waren stuk voor stuk zeer fijne dieren.. maar Angel is de topper en dat voor een ras dat zo'n slechte reputatie heeft helaas.
Bij deze nogmaals mijn dank dat ik Angel heb mogen adopteren en ik hoop dat ze hier nog lang en in goede gezondheid mn huisgenootje mag blijven.
Vriendelijke groeten,
Agnes Van Uytsel (agnesdorina op facebook)

04.11.13

Naar aanleiding van je e-mail onderstaand een kort verslag van onze ervaringen met de VVDB en dierenasiel Animalibus in Aarschot.

Ik zal eerst even onze achtergrond toelichten. Wij zijn een Nederlands echtpaar dat sinds 2009 in Rotselaar woont. Ik werk al sinds 2007 bij een internationale organisatie in Brussel. De mooie en vooral bosrijke omgeving van het Hageland nodigt uit tot het maken wandelingen, iets wat we graag doen.
En bijna tijdens elke wandeling zeggen we tegen elkaar: "met een hond zou het nog leuker zijn". We hebben in het verleden een aantal keer getwijfeld of we een hond zouden nemen, maar dat toch maar niet gedaan omdat we naar ons idee niet voldoende thuis waren voor een hond. Ikzelf ben opgegroeid met honden en weet hoeveel plezier je aan een dier kunt beleven, maar dat je ook wel tijd moet vrijmaken voor een huisdier. We hebben wel altijd een kat gehad, in ons geval altijd Abessijnen, qua karakter de meest "hondse" katten die er zijn.

Op internet kwam ik de VVDB en dierenasiel Animalibus tegen. Op de duidelijke website ontdekte ik naast een heleboel nuttige informatie de mogelijkheid om met een asielhond te gaan wandelen. Een sympathiek idee dat ons meteen aansprak: goed voor de hond en voor de mens. In de afgelopen periode hebben we dan ook een aantal keer tijdens het weekend met een hond gewandeld.
Telkens werden we vriendelijk ontvangen en te woord gestaan door de vrijwilligers; de liefde voor dieren straalt van de mensen af. De honden zijn goed gehuisvest en lijken - ondanks het gemis van een baasje - toch tevreden. Op de hokken staat informatie over de hond, zodat je meteen wat meer weet over de viervoeter. De drukte in het weekend van mensen die komen kijken en gaan wandelen met een hond zegt genoeg over de het succes van deze formule.

Inmiddels heeft mijn vrouw besloten om te gaan stoppen met werken. Daarmee is de mogelijkheid ontstaan om eindelijk een hond in huis te nemen.
De laatste keer in Animalibus zagen we een golden retriever met de naam Saga die kort geleden als zwerfhond was gevonden. De klik was er meteen. Een rustige en vriendelijke hond, zeer mensgericht, goed luisterend en gehoorzamend. De wandeling verliep zeer plezierig en ook toen we onderweg even plaatsnamen op een terrasje gedroeg de hond zich zeer goed. Weer thuisgekomen stelde mijn vrouw voor om de hond de volgende dag weer mee te nemen voor een wandeling en ook even langs huis te rijden om de hond thuis te observeren. Het contact met onze Abessijnse kater verliep vriendelijk en rustig; van beide kanten was er respect voor elkaar. In en om huis was ze rustig en verkende kalm het voor haar onbekende terrein. Het is voor ons onbegrijpelijk dat iemand besluit zo'n hond op straat te zetten; ongetwijfeld zullen moeilijke peroonlijke omstandigheden hiertoe geleid hebben.
We hebben dan ook besloten de hond te adopteren en hopen nog vele fijne jaren met haar te zullen hebben. De overdracht van de hond op de afgesproken dag was goed geregeld. Wat ik erg goed vind is dat de honden ook psychologisch getest worden door een deskundige. Bij een oudere hond ken je de voorgeschiedenis niet of niet voldoende; dankzij de test weet je toch iets meer over het karakter van de hond.
We wonen ideaal voor een hond: een grote bostuin die helemaal afgesloten is. Ze kan hier heerlijk haar gang gaan zonder dat we ons zorgen moeten maken over de beplanting. Het is ook een mooi terrein om met haar te spelen. Verder ben ik van plan om met haar cursussen bij een hondenschool te gaan volgen; gehoorzaamheid en later misschien agility.

Al met al verlopen de contacten met Animalibus zeer prettig. Wat misschien een goed idee is om de vrijwilligers in het asiel wat beter "herkenbaar" te maken door de kleding, dus bijvoorbeeld iedereen eenzelfde poloshirt in de zomer en een bodywarmer of jas in de winter. Misschien is er wel een sponsor in de buurt te vinden die wil helpen. Als je nu voor de eerste keer komt, en er is even niemand in het kantoortje weet je niet zo goed wie je moet aanspreken. Een naamplaatje zodat je weet wie je gesproken hebt is ook een mogelijkheid.

Met vriendelijke groet,
Jeroen Vermeij

05.07.14

De mensen in Aarschot waren zo vriendelijk dat we besloten hebben als we ooit een paar dagen weg moeten, waar onze vriend niet mee naartoe kan, we hem bij jullie op pension doen. Zonder goed gevoel zouden we dit anders nooit doen. Binnenkort zal ik een foto toezenden met een artikeltje voor in Protego, een blad waar we zelf graag in bladeren en vooral lezen. Dus tot dan en doe de groeten aan alle helpers.

Sonia Steurs

08.07.14

Mijn bezoek en ontvangst in het dierenasiel is mij zeer goed bevallen. Zeer vriendelijke mensen en heb de nodige informatie en uitleg gekregen. Bedankt en met mijn geadopteerde Japanse Cocker Spaniel gaat het zeer goed. Ik zal zo spoedig mogelijk een foto van hem doorsturen.

Marina Beelaert

08.06.15

Alvast heel hard bedankt aan al de organisaties die zich inzetten voor het bestrijden van dierenleed en deze die verwaarloosde dieren verzorgen en opvangen. De dagelijkse confrontatie met deze realiteit zal zeker niet makkelijk zijn, daarom wens ik jullie nog alle succes en geluk toe in de toekomst.

Naar aanleiding van de mail die ik van jullie gekregen heb wil ik echter nog even mijn feedback geven over mijn eerste bezoek te Aarschot.

Enkele weken geleden heb ik een sterk verwaarloosd konijn naar het dierenasiel gebracht te Aarschot. Ondanks het late uur, rond 10 uur ’s avonds, wou de persoon die daar aanwezig was mij toch nog ontvangen. Ik merkte wel dat in het algemeen er niet zo nauw wordt omgekeken naar een konijn wat ik persoonlijk ten zeerste betreur. Het was ten slotte ook een dier, net zoals een hond of een kat, dat het slachtoffer geworden is van de maatschappij die wij als mens hebben gecreëerd. Omdat wij van Diest zijn en het diertje hier gevonden hadden moesten we eerst langs de politie voor een attest te laten opstellen. Die vonden het precies al vreemd dat ze dit moesten doen voor een konijn en vonden het nogal ‘raar’ dat wij hiervoor speciaal op zo een laat uur nog naar het asiel zouden rijden. Wij hebben alles in het werk gesteld om dit konijn nog een kans te geven. Enkele dagen na het binnenbrengen van het konijn bij het asiel heb ik jammer genoeg moeten vast stellen dat volgens de dierenarts het konijn ten dode was opgeschreven en dat men besloten heeft om het dier te laten inslapen.

Voor dit dier was het misschien de goede oplossing en daar heb ik dan alle respect voor. Ik ben ook niet voldoende op de hoogte van alle maatregelen die genomen worden door verschillende instanties om dergelijke situaties te voorkomen. Ik wil alleen met dit verhaal even aantonen dat men hier met een jaarlijks wederkerend probleem zit dat dient te worden aangepakt door preventieve campagnes enerzijds. Anderzijds zou er misschien een zekere regulatie moeten komen op de verkoop van dieren zodat mensen die een dier potentieel dreigen te verwaarlozen hier geen kans meer toe krijgen.

Met vriendelijke groeten,

Jeroen Spapen