Wees gastheer of gastvrouw in ons dierenasiel

Steeds vaker vinden scholen de weg naar ons dierenasiel. Jongens en meisjes een boeiende rondleiding geven is een heel belangrijke opdracht. Als je je voor die taak af en toe kan vrijmaken en als je ook een inspanning wil doen om die jongeren echt wat bij te brengen, aarzel dan niet en contacteer ons, want we kunnen jouw hulp heel goed gebruiken.
Of misschien wil je eens een uurtje doorbrengen in een klaslokaal, want het gebeurt ook dat scholen ons vragen over de dierenwelzijnsproblematiek en over het asielgebeuren een woordje uitleg te geven.

 

Enkele getuigenissen:

Op bezoek in het Koninklijk Atheneum Aarschot

juli 2006

Op vrijdag 10 februari 2006 was het zover. Gusta van het dierenasiel bracht een bezoekje aan onze klas in de les Zedenleer. Ze vertelde het hele uur lang over het wel en wee in het dierenasiel, over ernstige feiten en grappige voorvallen. Gusta praatte over mensen die graag een hondje willen, maar dan het hondje uit de auto gooien of aan een boom binden, omdat ze het beu zijn voor het diertje te zorgen of omdat ze op vakantie gaan. Ze vertelde het verhaal van een man die eens een kleine krokodil in huis had gehaald, maar ondertussen het dier al binnenbracht in het asiel. Zulke dieren worden ook groot natuurlijk. Het is best dat je graag een huisdier wilt, maar je neemt beter een kat of een hond dan wilde dieren. Ook aapjes lijken schattig, maar die kan je best niet in huis halen. "Als je een hondje hebt," ging ze verder, "en je hebt hem een chip laten inplanten, zorg er dan voor dat je, wanneer je verhuist, het adres aanpast. Dat is heel belangrijk. Zo kunnen we terugvinden van wie het hondje is, als we het binnen krijgen in het asiel." Het lesuur liep ten einde. "Jullie waren een heel toffe klas," besloot Gusta, "ik zou met plezier nog eens terugkomen."

Als je ergens een verwaarloosd of mishandeld diertje ziet, kan je dat altijd melden aan de Vlaamse Vereniging voor Dierenbescherming. Het asiel kan je altijd helpen: je kan speeltjes schenken, dekens voor in de winter of hondenbrokken. Ook kan je er gerust een bezoekje brengen. Wil je zelf graag een dier in huis halen? Voor de nodige informatie en het beestje van je dromen kan je komen kijken in het asiel.

Karen Hambrouck, 3 Ec KA Aarschot

Schoolbezoek op Dierendag 2006

Met dierendag ga ik altijd langs scholen met mijn honden om kinderen op een veilige manier kennis te leren maken met honden. Dit zou niet alleen met dierendag het geval moeten zijn, maar ook op andere dagen, het hele jaar door. Miller, de Galgo Espanôl, komt uit Spanje en is zeer bang. Zo kan ik aanduiden wat mishandeling teweegbrengt. Cooper, de Beauceron, is uitermate geschikt om mee naar scholen te gaan. Ze kan prima met kinderen overweg (hoort ook bij het ras) en zit zelfs in een kinderdansgroepje. Ik heb vier scholen gehad, verdeeld over twee locaties. Ruim 120 kinderen in de leeftijd van vijf jaar tot negen jaar hebben aandachtig geluisterd. Alle kinderen wisten dat een hond over de kop aaien niet de methode is om kennis te maken. Bij het kennismaken met Cooper kriebelden veel kinderhandjes onder haar kin, nadat ze eerst aan de handjes lieten snuffelen.

Bij de vragen wat honden niet mochten eten wisten de kinderen keurig te vertellen dat kool en chocola wel erg slecht was. Het verbaast mij iedere keer hoeveel kinderen kunnen opnemen in een uur tijd. Ook het verzorgen van de honden is besproken, net zoals de huisvesting. Ik vraag ze ook welk ras mijn honden zijn en daar antwoorden ze keurig op, hoewel het woord "beauceron" voor veel kinderen toch moeilijk is. Ze antwoorden liever met "een echte rashond uit Frankrijk". Andere rassen worden ook besproken en dan probeer ik zoveel mogelijk raseigenschappen te bespreken. Daarna vertel ik hoe ze kunnen zien of een hondje boos is of vrolijk. In het laatste kwartier merk ik aan de vragen die ze stellen dat ze zeer goed geluisterd hebben. Met Cooper loop ik altijd door de klas om de kinderen goed te vertellen hoe ze met honden om moeten gaan. Zelfs de bange kinderen durven Cooper dan te aaien en met haar op de foto te gaan. Tijdens de schoolbezoeken worden er foto's gemaakt en doorgemaild naar de scholen. Ik neem kleurplaten, stickers of ballonnetjes mee zodat het uur van "het dier" extra feestelijk wordt. Als ik de kleurplaten terugzie valt mij op dat de kinderen Miller en Cooper goed hebben geobserveerd. Zowel de kinderen van het eerste leerjaar als de kinderen van het vierde leerjaar kleuren Cooper en Miller na.

Inmiddels hebben ruim 250 kinderen de hondjes ontmoet. Het was steeds een groot succes. Misschien zijn er binnen de VVDB enkele collega’s die zo’n projectje willen opstarten. Ze mogen me steeds contacteren. Dit geeft immers een ander licht op dieren “beschermen” en het gebeurt op een kindvriendelijke manier. Kinderen zijn niet alleen vaak de dupe van onkundige benaderingen, maar komen ook vaak op een foute manier met foute eigenaren en foute honden in aanraking.

Ingeborg Klasens

 

 

Werelddierendag elk jaar een feest

oktober 2007

Ook dit jaar was het weer een druk komen en gaan van klassen en klasjes uit ons werkingsgebied. Gelukkig was Gusta Feyaerts present om de jeugdige dierenvriendjes de nodige uitleg te geven.

27 euro 37 cent (zie de muntjes op de foto) werd ter gelegenheid van Werelddierendag ingezameld door de flinke klas van meester Tim en juf Hilde van de Damiaanschool in Tremelo. Heel veel dank!